Archive

Tag Archives: Σταυρος Θεοδωράκης

Ο τρόπος που γίνεται η πολιτική, τα τελευταία τουλάχιστο 35 χρόνια, μου προκαλει αποστροφή – όπως φαντάζομαι και σε πολλούς ανθρώπους που ξέρουν ότι μπορούν να παράξουν έργο: πως είναι δυνατόν να μπλεχθείς σε όλο αυτό το αηδιαστικό πράγμα και να δεχθείς να αναλάβεις ευθύνες επίτευξης του όποιου μικρού ή μεγάλου στόχου, χωρίς να μπορείς να ορίσεις (αποκλειστικά εσύ) τις αποφάσεις σου και τα resources σου, τόσο τα ανθρώπινα όσο και τα υλικά;

goudiΓιατί, μην ακούτε τις χαζομάρες περί δημοκρατικής διακυβέρνησης, πολυσυλλεκτικών επιτροπων και ολα αυτά: αν θέλουμε να είμαστε αποτελεσματικοί, συμμετοχικά, δεν διοικείται ούτε περίπτερο.

Μπορείς φυσικά να ακους πολλές γνώμες, να συζητάς πολλά με πολλους – στο τέλος της ημέρας όμως ένας* πρέπει να αποφασίζει για κάθε τι, γρήγορα – και να παίρνει και την απόλυτη ευθύνη για αυτό. Και όχι να είναι διαρκώς υπόλογος απέναντι στον κάθε άξεστο και ηλίθιο βουλευτή, υπουργό ή κομματικό παράγοντα, που θέλει να κάνει το κομμάτι του παπαρολογώντας….

Ισως το σημαντικότερο λοιπόν πράγμα, όταν πρέπει να φέρεις ένα αποτέλεσμα, είναι να μπορείς να “διαολοστείλεις” ανά πάσα στιγμή όποιον θεωρείς ότι σε εμποδίζει να το κάνεις. Να μπορείς να φέρεις γρήγορα στο προσκήνιο τις δυνατότητες που χρειάζεσαι, να τις αξιοποιήσεις, και να προχωρήσεις κάνοντας την δουλειά σου και γράφοντας εκει που πρέπει όλους όσους προσπαθούν να δημιουργήσουν προβλήματα, για ίδιο συμφέρον,

Για όλους αυτούς λόγους λοιπόν, αντιμετωπίζω με πολλή συμπάθεια τα όσα λέει μέχρι τώρα το ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη.  Ακόμα και η αρχική του αμηχανία, η εμφανής απειρία του στον χειρισμό της μεγάλης μάζας, η ερασιτεχνικού τύπου παρεϊστικη δομή – όλα αυτα μου αρέσουν…

Πραγματικά, νομίζω ότι τα λέει πολύ καλά ο Σταυρος. Θα μπορέσει όμως και να τα κάνει το ίδιο καλά; η ώρα της κρίσης θα φτάσει πολύ γρήγορα. Η στιγμή που ο Σταύρος θα χρειασθεί να κάνει τον πρώτο συμβιβασμό είναι πολύ κοντά. Θα χρειαστει π.χ. να φωτογραφηθεί δίπλα σε γνωστά λαμόγια του παρελθόντος που έχουν φάει τον άμπακο. Θα χρειαστεί να απαντήσει στο τηλέφωνο σε άλλα λαμόγια που θα του προτείνουν συνεργασία με αντάλλαγμα προβολή και κομματικούς μηχανισμούς. Θα κληθεί να συζητήσει σε πάνελ που θα συμμετέχουν βρωμεροί αρουραίοι του δημόσιου μηχανισμού. Κλπ κλπ.

Τι θα κάνει λοιπόν εκείνη την στιγμή ο Σταύρος; θα τους “διαολοστείλει”, ευγενικά μεν – αλλά με μια κλωτσιά στα πισινά, και θα ξεκινήσει την δική του πορεία προς το Γουδί;

Αν δεν το κάνει, IMHO, θα ξεκινήσει από εκείνη την στιγμή το χρονικό του προαναγγελθέντος θανάτου για το ποτάμι….

Αν το κάνει όμως; αν πραγματικά είναι αποφασισμένος να τους “διαολοστείλει”;  😉

——————-
* στον χώρο της δημόσιας διοίκησης, ο “ένας” μπορεί να είναι μια μικρή, σφικτή ομάδα στην κορυφή, που απαραιτήτως συμφωνεί απόλυτα στις ίδιες κοινές αξίες κοινωνικής συμβίωσης
Advertisements
%d bloggers like this: